|
Oktober 2002
Onze basenji Bodie.
Op 23 februari 1995 kwam er in ons
tweepersoons huishouden een nieuwe huisgenoot, de 8 weken oude basenji
pup Bodie. Dit was het begin van een nieuwe liefde en heel wat nieuwe
hobby's.
Het begon met elke zondagochtend de
puppycursus. Wij gingen om de beurten met Bodie op cursus en dat was wel
nodig ook. Hier werd al snel bevestigd, dat een basenji niet tot de
gehoorzaamste honden behoort. Wij hebben hier heel wat geleerd.
Na de overigens met goed gevolg afgelopen puppycursus stoomden we door
naar de jonge-honden cursus. Ook dit werden weer zeer leerzame maar ook
plezierige uurtjes.
Na bij een serieuzere kynologenclub de diploma's A, B en C te hebben
gehaald, gingen wij eindelijk Behendigheid doen, want dat was eigenlijk
het einddoel van de cursussen.
Helaas vond het bazinnetje dit leuker
dan Bodie. Nee, ons bassie ging liever achter het konijn aan dat op het
trainingsveld in de verte wegschoot. En ze begreep ook niet waarom ze
niet met de honden, die verderop keurig hun af en blijf oefening deden,
mocht gaan spelen. Er waren veel leukere dingen te doen dan op commando
over hindernissen te springen. Kortom, de behendigheid-manie raakte gauw
over.
Ondertussen was er een nieuwe
liefhebberij met Bodie onstaan.
Er was ons gevraagd om met Bodie naar de Winner in Amsterdam te gaan; er
zouden veel familieleden van Bodie op deze grote hondenshow komen.
Het leek ons erg leuk om andere basenji's en hun eigenaren te zien, dus
wij gingen met Bodie naar de Winner. Dit werd een ontzettend leuke dag.
Wat deze dag nog extra bijzonder maakte voor ons, wij konden na de show
apetrots naar huis met de Jeugdwinster '95. De twee daaropvolgende
hebben wij met veel plezier diverse shows gelopen. Ook zijn wij een paar
keer naar een buitenlandse show geweest. Toen Bodie 2½ jaar was behaalde
zij de titel Nederlands Kampioen en zijn wij met de shows gestopt.
De hondentraining en de shows waren er
vooral voor ons plezier, maar wat Bodie echt leuk vond, was coursing.
Hierbij wordt over een groot veld een parcours uitgezet, een touw met
daaraan iets vastgemaakt wordt daaromheen geleid, vervolgens wordt dit
touw met een aardig vaartje teruggetrokken en de hond behoort daar dan
achteraan te rennen.
Bodie was hierin een natuurtalent en zodoende werden wij al gauw
regelmatige bezoekers van de windhondenrenbaan in Rotterdam. Later
bleven wij dichter bij huis en rende Bodie op de hondenrenbaan in
Amsterdam.
Om Bodie verder in conditie te houden
namen wij haar vaak mee naast de fiets en de dagelijkse wandelingen
hielden zowel het bazinnetje als Bodie in conditie.
In de werkweek gebeurden de wandelingen in de lunchtijd, want Bodie ging
(en gaat nog steeds) mee naar het werk. Op kantoor heeft zij een mooi
plaatsje in de vensterbank, fijn naar buiten kijken terwijl 's ochtends
de zon op je bassie schijnt, wat wil je nog meer.
Toen Bodie ruim vijf jaar was werd onze
dochter Zoë geboren. Dat was voor Bodie best even slikken. Wij hadden nu
zoveel omhanden dat de activiteiten met Bodie op een laag pitje kwamen
te staan. Gelukkig voor Bodie stond daar wel wat tegenover. Er kwam
gezellig veel visite langs en beschuit met muisjes kruimelt erg!
Wij deden natuurlijk erg ons best om
Bodie zoveel mogelijk bij alles te betrekken.
Maar de vuurproef op babyvriendelijk zijn kwam toen Zoë mobiel werd;
baby-graaihandjes kunnen lelijk aan oren trekken. Uiteraard werd dit
door ons niet goed gevonden, maar ja, baby's en basenji's lijken wat dat
betreft op elkaar, ze zijn ietwat hardleers.
Ook hier kwam weer compensatie tegenover. Ongeveer tegelijkertijd ging
Zoë de kinderstoel gebruiken en werd de vloer een waar luilekkerland
voor een hondje dat vooral hondenvoer gewend was.
Hoe dan ook, Bodie werd beste maatjes met Zoë.
Ruim twee jaar later kwam Axel onze
roedel versterken, weer een mensenbaby.
Bodie, ondertussen geroutineerd babysitter, vond het allemaal prima.
Momenteel is Axel in de kruipleeftijd
en belaagd regelmatig Bodie's mand. Bodie waarschuwt Axel met een
dreigende grom, en zowaar, hij lijkt er ontzag voor te hebben.
Met Zoë heeft Bodie nu meer te stellen. Zoë probeert Bodie als levend
knuffeldier te gebruiken, en dat is nu niet bepaald Bodie's idee van een
gezellig onderonsje. Bodie heeft liever onderonsjes die de maag vullen.
Maar daar kinderen veel kruimelen …
Al met al is Bodie best tevreden met de
huidige situatie en een aardige, lieve gezinshond gebleven, met zo af en
toe nog een basenji streek. Wat ons betreft mag ze nog jaren mee.
Gert-Jan en Simone Maas |
